วรรณยุกต์และการเปลี่ยนเสียง

วรรณยุกต์ทั้งสี่และเสียงเบา

ภาษาจีนกลางมีวรรณยุกต์สี่เสียงและเสียงเบาที่สั้นและเบา พยางค์เดียวกันแต่ต่างวรรณยุกต์คือคำต่างกัน: mā (แม่) má (ป่าน) mǎ (ม้า) mà (ดุ)

เสียงหนึ่งสูงและราบ เสียงสองขึ้น เสียงสามลงต่ำ และเมื่อออกเสียงเดี่ยว ๆ จะขึ้นอีกครั้งตอนท้าย เสียงสี่ตกลงแรงจากสูงไปต่ำ เสียงเบาสั้น เบา และไม่มีเครื่องหมาย เช่น ma

• 妈mā
• 麻má
• 马mǎ
• 骂mà
• 吗ma

เครื่องหมายวรรณยุกต์อยู่ตรงไหน

ถ้ามี a ให้ใส่บน a ถ้าไม่มี ใส่บน o หรือ e ใน iu และ ui ใส่บนตัวหลัง: liù, guì

• 好hǎo
• 多duō
• 谢xiè
• 贵guì
• 六liù

เสียงสามสองตัวติดกัน

เมื่อเสียงสามสองตัวมาติดกัน ตัวแรกออกเป็นเสียงสอง: nǐ hǎo ฟังเหมือน ní hǎo แต่พินอิน รวมถึงในตำรา HuWolMont ยังเขียนเครื่องหมายเสียงสามเหมือนเดิม

หน้าเสียงอื่น เสียงสามมักออกแค่ส่วนต่ำ ไม่ขึ้นตอนท้าย: wǒmen, hěn máng

• 你好nǐ hǎo
• 很好hěn hǎo
• 可以kěyǐ
• 我们wǒmen
• 很忙hěn máng

การเปลี่ยนเสียงของ “一”

“一” อ่าน yī เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ ตอนนับเลข ท้ายคำ และในเลขลำดับ (dì-yī)

หน้าเสียงสี่อ่าน yí (yíxià, yíyàng) หน้าเสียงหนึ่ง สอง สาม อ่าน yì (yìqǐ, yìdiǎnr) ตำรา HuWolMont เขียน “一” ตามเสียงที่ออกจริง

• 一yī
• 第一dì-yī
• 一下yíxià
• 一样yíyàng
• 一起yìqǐ
• 一点儿yìdiǎnr

การเปลี่ยนเสียงของ “不”

“不” อ่าน bù แต่หน้าเสียงสี่อ่าน bú: bú kèqi, bú shì หน้าเสียงอื่นยังเป็น bù: bù hǎo ตำราก็เขียนตามเสียงที่ออกจริง

• 不bù
• 不好bù hǎo
• 不客气bú kèqi
• 不是bú shì

วิธีฝึกวรรณยุกต์

จำคำศัพท์พร้อมวรรณยุกต์ตั้งแต่แรก และฝึกในคำสองพยางค์ แทนการฝึกทีละพยางค์

ในแอป HuWolMont บันทึกเสียงแล้วจะเห็นเส้นระดับเสียงของคุณข้างเส้นต้นแบบ พร้อมคะแนนดาว จึงรู้ชัดว่าตรงไหนต้องขึ้นหรือลง

พื้นฐานการออกเสียงและการเขียน

• พินอินสำหรับผู้เริ่มต้นพินอินทำงานอย่างไร: พยัญชนะต้น สระ และวรรณยุกต์ เสียงพ่นลมและไม่พ่นลม ลิ้นราบและลิ้นม้วน -n กับ -ng และกฎการสะกดที่ผิดบ่อยที่สุด
• กฎลำดับขีดตัวอักษรจีนประกอบด้วยขีดพื้นฐานไม่กี่แบบ และเขียนตามลำดับที่แน่นอน จำกฎเจ็ดข้อได้ก็จะรู้ลำดับขีดของตัวอักษรส่วนใหญ่
• ลักษณนามในภาษาจีน ตัวเลขวางหน้าคำนามตรง ๆ ไม่ได้ ต้องมีลักษณนามคั่นกลาง นี่คือวิธีใช้ พร้อมตัวอย่างลักษณนามในตำราระดับ 1–6